Rusland in de 21ste eeuw

Ingezonden door Marc van Delft

Ik ben nu een boek over Rusland aan het lezen [Rusland in de 21e eeuw – Marie-Thérèse ter Haar] en moet toch tot de conclusie komen dat het leven in Rusland onder Chroestsjow en Breznjew nog zo slecht niet was.
Dat sluit toch weer mooi aan bij mijn golfbewegingen-theorie over de 33-jaars-perioden, die concludeert dat de periode van ca 1947-1980 een mooie en gelukkige bloeiperiode was, evenals bv. de periodes rond 1900, rond 1800, 1715-1750, 1600 en 1500. [en dat de periode 1980-2013 een duistere periode was, van het neoliberalisme …]
Iedereen had in die tijd [ca 1953-1985] in Rusland een baan, zekerheid, pensioen, medische zorg, huisvesting, en kon goedkoop naar concerten, opera, etc. en studeren, boeken lezen, etc. De gemiddelde rus weet [wist] meer over kunst, cultuur, muziek, literatuur, opera, ballet, filosofie, wetenschap, poëzie als de zogenaamd ‘ontwikkelde mensen’ hier. In de concertzalen zitten niet alleen grijze koppen zoals hier, maar mensen van alle leeftijden en van alle klassen.
[nadeel was natuurlijk wel dat er geen vrij geestesleven was]
Maar in mijn jeugd en in James Bond films werd Rusland altijd als het kwaad afgeschilderd. Maar in feite was het net andersom – wij [het westen] waren [en zijn] het kwaad, en wij hebben na 1989 een voor de russen goed lopende maatschappij volkomen verwoest.​ De ramp van wat wij in de jaren ’90 in Rusland hebben veroorzaakt is ongekend. Zie ook Naomi Klein (The shock doctrine) die de gevolgen van het neoliberalisme in Rusland beschrijft, hoe de hoeveelheid mensen onder de armoedegrens in die tijd toenam van 2 naar 74 miljoen.
De gewone Russen werden door het Jeltsin-Ayn Rand-Milton-Friendman-kapitalisme enorm arm en tot de bedelstaf veroordeeld.

Probleem met de Russen is dat ze enorm ontwikkeld zijn, heel veel van kunst, cultuur, wetenschap etc. afweten, maar voor het dagelijkse leven totaal onpraktisch zijn en totaal geen idee hebben hoe ze een succesvol bedrijf moeten opzetten, ze hebben echt totaal geen affiniteit met economie. In het westen is het net andersom, hier weet niemand iets over Goethe, geschiedenis, filosofie, literatuur, klassieke muziek, poëzie, maar wij weten wel hoe we een succesvol bedrijf kunnen opzetten en hoe we geld moeten verdienen …
[ik ben dus eigenlijk meer een ‘Rus’ – haha]

Gelukkig heeft Putin na 2000 weer veel verbeterd, o.a. door tegen de olichargen op te treden, en er is zelfs een middenstandsklasse ontstaan [die vroeger niet bestond] en Putin heeft weer voor meer werk gezorgd door fabrieken weer open te stellen die gesloten werden, omdat ze wat te weinig winst maakten etc., en onder Putin is het BNP vervijfvoudigd! Dat is natuurlijk de ware reden waarom Putin wordt zwart gemaakt, omdat hij de heilige principes van het neoliberalisme durfde tegen te werken!

De gemiddelde Rus is meestal voor Putin, want ze vinden dat Rusland een sterke man nodig heeft die orde op zaken stelt. Alhoewel er een aantal groepen zijn die het onder Putin en Medvedew weer beter hebben gekregen zijn er toch nog heel veel doodarme Russen, vooral in de provincie, aan wie de ‘vooruitgang’ volkomen voorbij is gegaan … Veel [arme] russen verlangen terug naar het communistische tijdperk. Want toen was het toch echt beter! Want door het westen en haar kapitalistische invloed is er toch ook veel materialisme gekomen, oppervlakkigheid, hebzucht, oppervlakkige behoefte aan ‘mooie spullen’ etc. en de cultuur wordt daardoor uitgehold.

Groetjes van Marc van Delft


Marie-Thérèse ter Haar
Rusland in de 21e eeuw; verhalen uit een ontketend land
Paperback, 176 blz.
Uitgeverij Aspekt (Soesterberg, 2012)
ISBN 9789461530295

Na de wildwestjaren van de Jeltsinperiode probeerde Poetin orde op zaken te stellen in het geteisterde Rusland. Moskou moest weer een belangrijke rol spelen op het wereldtoneel. In het Westen zag men Poetin vooral als een kille neotsaar, die met zijn harde maatregelen de ontwikkeling van de jonge democratie in de kiem leek te smoren; het merendeel van de Russen beschouwde de duidelijke aanpak echter als een verademing. In het jaar 2008 volgde Medvedev Poetin op als president van Rusland. Zijn beleid werd gekenschetst door een nadruk op modernisering en hervorming, o.a. op het gebied van de rechtspraak. Hoewel hij in zijn regeringsperiode op deze gebieden veel heeft bereikt, leek hij nooit helemaal los te kunnen komen van de invloed van Poetin, die toen premier was. De auteur is Ruslanddeskundige en eigenaar van de Rusland & Oost-Europa Academie Empirique, een reis- en adviesbureau voor Rusland en Oost-Europa. De Rusland Academie organiseert handels- en culturele reizen voor bedrijven en particuliere groepen. Marie-Thérèse ter Haar geeft lezingen en seminars op politiek, cultureel en zakelijk gebied, zowel in Nederland als in Rusland. Zij vindt dat de berichtgeving te veel door een westerse bril wordt gezien en zij wil een brug slaan tussen Oost en West. Van haar hand verscheen in 2008 Ruslands Erfdeel, over Rusland tijdens de ondergang van het communisme en de jaren ’90.

zie ook de website van Rusland & Oost-Europa Academie.