De ideologie die Europa in haar greep houdt – het Coudenhove-Kalergi-plan

Coudenhove-Kalergi

Weinig mensen zullen ooit van Richard Coudenhove-Kalergi gehoord hebben. Toch is het gedachtegoed van de Oostenrijker zeer bepalend geweest voor de koers van Europa en beïnvloedt deze tot op de dag van vandaag. Zowel in het kader van Europese integratie, economisch beleid evenals immigratie dient de visie van Coudenhove-Kalergi als een handboek voor de hedendaagse Europese elite. Hoe kan een individu dat dusdanig veel invloed uit heeft geoefend op de ontwikkeling van de Europese Unie (EU) zo onbekend zijn bij het grote publiek?

Coudenhove-Kalergi (1894) was de zoon van een Oostenrijkse vader en een Japanse moeder. Zijn vader was werkzaam als diplomaat en zijn moeder was de dochter van een zeer vermogende Japanse oliehandelaar. In 1919 nam hij de Tsjechische nationaliteit aan en jaren later kwam hij in het bezit van het Franse staatsburgerschap. Deze nationaliteit zou hij tot zijn dood behouden.

In de vroege jaren ’20 begon Coudenhove-Kalergi zijn gedachtegoed uiteen te zetten. In 1923 bracht hij zijn eerste boek uit genaamd Pan-Europa, wat een Europees samenwerkingsverdrag op basis van lidmaatschap beschrijft. Om zijn ideologie aan te kondigen organiseerde hij congressen die werden bijgewoond door vooraanstaande wetenschappers en intellectuelen van die tijd. Onder andere Albert Einstein, Thomas Mann en Sigmund Freud waren aanwezig op deze congressen. Ook de voormalige Franse premier Leon Blum – die wij al in een eerder artikel behandelden – stond nauw in contact met Coudenhove-Kalergi.

rothschild

Via niemand minder dan Baron Louis de Rothschild kwam de Oostenrijker in contact met Max Warburg, een van oorsprong Duitse bankier. Warburg financierde de plannen van Coudenhove-Kalergi en bracht hem tevens in contact met invloedrijke personen uit de internationale financiële en politieke wereld.

Langzaam maar zeker begon Coudenhove-Kalergi’s Pan-Europeanisme aan een opmars. Het gedachtegoed werd al snel overgenomen door een groot deel van de Europese elite en verspreid via de vele vrijmetselaarsloges op het continent. Al in 1929 stelde hij het lied Ode aan de Vreugde van Beethoven voor als Europees volkslied en 9 mei als Europadag. Beide ideeën zijn exact in deze vorm geadopteerd en geïmplementeerd door de hedendaagse EU. De opkomst van het nationaalsocialisme in Duitsland bracht zijn progressie tijdelijk tot stilstand, maar na de Tweede Wereldoorlog zette de Oostenrijker zijn werk ongehinderd voort.

Het Europese volkslied en Europadag zijn slechts het topje van de ijsberg. De geest van Coudenhove-Kalergi lijkt nog steeds rond te waren in de instituties van de EU, want achter iedere wet of beleidsstuk dat wordt aangenomen lijkt zijn hand te zitten.

Het ultieme doel van Coudenhove-Kalergi was de verwezenlijking van een Verenigde Staten van Europa. Volgens de Oostenrijker zou men ook op andere continenten uiteindelijk toewerken naar dit model, want hij schrijft eveneens over een Pan-Amerikaanse Unie – die zowel Noord- als Zuid Amerika zou omvatten – en een Aziatische Unie onder leiding van China en Japan. Het einddoel is een wereld bestaande uit slechts vijf staten die nauw met elkaar samenwerken, waarmee Coudenhove-Kalergi feitelijk doelt op een globale overheid.

In de vroege jaren van de Koude Oorlog pleitte Coudenhove-Kalergi voor een Europese douane-unie die uiteindelijk zou transformeren tot een monetaire unie. Deze unie zou tot stand moeten komen door een samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Vrijhandelsassociatie.

In zijn boek Praktischer Idealismus beschrijft Coudenhove-Kalergi hoe Europa in de toekomst niet langer bewoond zal worden door de oorspronkelijke bewoners van Europa, maar door een mengelmoes van Europese, Aziatische en Afrikaanse volkeren. De nieuwe Europeaan moet volgens Coudenhove-Kalergi lijken op de oude Egyptenaren.

Het is een beangstigend idee dat de plannen van Coudenhove-Kalergi één voor één worden gerealiseerd. Hoewel hij zijn ideologie bijna honderd jaar geleden voor het eerst vorm gaf, lijken we tegenwoordig toe te werken naar de voltooiïng van zijn wereldbeeld. De douane-unie en de monetaire unie zijn ondertussen al gefuseerd tot een al maar federaliserende EU. Ook Coudenhove-Kalergi’s visie omtrent een Amerikaanse Unie en een Aziatische Unie zijn al in zekere mate verwerkelijkt.

3-kerngebieden

En wat te denken van de eindeloze legale en illegale migratiestromen waar Europa mee wordt geconfronteerd? Ook dit sluit naadloos aan op Coudenhove-Kalergi’s wereldbeeld. Is dit de werkelijke reden waarom de Europese elite weigert de massa-immigratie een halt toe te roepen?

Elke twee jaar wordt de Coudenhove-Kalergi prijs uitgereikt aan “leidende persoonlijkheden die met enorme toewijding werken aan de unificatie van Europa”. Twee bekende ontvangers van de prijs zijn niemand minder dan de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de oud-voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy.

Rompuy

Het bestaan van Coudenhove-Kalergi’s ideologie is onbekend bij de overgrote meerderheid van de Europese bevolking. Tegelijkertijd wordt de Oostenrijker binnen de kringen van de Europese elite vereerd als een goddelijk wezen. Stap voor stap werkt men naar het wereldbeeld van Coudenhove-Kalergi toe. Jaren lang werden degenen die licht wierpen op deze ontwikkelingen niet serieus genomen en hun bevinden afgedaan als samenzweringstheorieën. Achteraf gezien hadden velen van hen toch gelijk.