alertcolumn 40: Uber-mens

Allereerst nog iets toegevoegd aan mijn laatste column (nr. 39) over propaganda: in de laatste alinea van het boek van Udo Ulfkotte Gekaufte Journalisten kondigt deze aan dat hij – net zoals Janneke Monshouwer dat wil gaan doen voor haar boek Ander nieuws – ook van plan is nog een tweede en derde deel te schrijven. Hij zegt daarover dat hij in dit eerste deel de geheime netwerken van de toevloed van informatie onthult en de relaties van journalisten met de elite en de gevolgen daarvan. In een tweede deel wil hij meer de trucs beschrijven waarmee de grote massamedia hun kijkers of lezers bedriegen, waarvan hij in dit eerste deel al een paar voorbeelden geeft. In een derde deel zal hij alle journalisten opnoemen die op lijsten staan van bedrijven of geheime diensten.
Hij heeft overigens vroeger zelf ook op zulke lijsten gestaan.

Daarmee wordt een netwerk zichtbaar dat achter de schermen kennelijk bezig is het geheel van de media te beïnvloeden en naar zijn hand te zetten. Samen met de kennisverzameling die momenteel via het worldwideweb door de Amerikaanse regering (NSA) en allerlei databedrijven plaatsvindt duidt dit op een grootscheepse poging om ons te maken tot makke schapen, die volgzaam alles doen wat Big Brother voor ons heeft uitgestippeld. Big Brother is watching us. Maar dat niet alleen: alles is nu in een volgende fase gekomen. Eén van die trucs waar Ulfkotte op duidde wil ik beschrijven om aan te geven in welke richting we nu verder worden gemanipuleerd.

Het begrip eufemisme duidt aan dat mensen voor dingen die moeilijk of vervelend zijn een vergoeilijkende term bedenken. Als dat heel erg ver wordt overdreven krijg je een omkering van waarden. Er wordt dan een woord gebruikt dat het tegendeel aanduidt van wat het in werkelijkheid is. Zo wordt kernenergie bijvoorbeeld in sommige kringen als ‘schone’ en ‘goedkope’ brandstof gezien omdat daar geen CO2 bij ontstaat en er per kilowattuur minder kosten voor nodig zijn. Maar ieder weldenkend mens weet dat natuurlijk het probleem van het kernafval vele malen groter en gevaarlijker is dan welke fossiele brandstof dan ook en dat de kosten die opslag, transport en bewaking van het afval, dat door de gemeenschap moet worden bekostigd – geheel onterecht – niet wordt opgeteld bij de kosten per kWh. Dus is kernenergie in feite de duurste vorm van energie met de meeste vervuiling voor mens en milieu.

Dezelfde eufemismen die omslaan in hun tegendeel worden nogal eens gebruikt in de politiek om dingen er doorheen te krijgen die volledig inacceptabel zouden zijn als je het beestje bij zijn werkelijke naam zou noemen. Neem nou de zorg. Daar is geld genoeg voor, maar dat geld willen de liberalen liever in autowegen, bankondersteuningen of bedrijfslastenverlichtingen stoppen (mooi scrabblewoord!) dan het op te maken aan lastige arme oudjes of zieken en zwakken. Dus wat doe je dan, je introduceert het begrip: ‘participatiemaatschappij’.
Dat betekent dus: als mantelzorgers zich uit de naad werken, dan hoeven wij niets meer te doen en kunnen we het geld voor dingen bestemmen waar ‘rechts Nederland zijn vingers bij zal aflikken’ (Rutte).

Verder wordt dit soort afbraakbeleid meestal eufemistisch omschreven als ‘noodzakelijke hervormingen’, of zelfs ook als ‘moderniseringen, aanpassingen van de zorg aan de eisen van de tijd’. Het is niet te geloven hoe ze proberen iedereen om de tuin te leiden, tot en met – in het geval van staatsecretaris van Rijn – zelfs zijn eigen hulpbehoevende ouders toe. Youp van ‘t Hek vraagt zich in zijn column in de NRC af waarom zo’n man als Martin van Rijn niet gewoon de waarheid spreekt en altijd toch weer de politicus moet uithangen, tegen beter weten in…

Zo ontstond ook de term ‘deeleconomie’ dat wil zeggen dat je probeert overcapaciteit optimaal te benutten. Dat begint al bij het carpoolen, waarbij iemand de open plekken in zijn auto beschikbaar stelt voor een kennis of collega. Hetzelfde geldt voor kamers in de vorm van Bed en Breakfast, bezorgdiensten etc. Het programma Tegenlicht van de VPRO had daar een jaar geleden een juichende uitzending over. Maar deze week zonden ze een vervolg daarop uit dat veel minder lovend was, maar eerder onheilspellend. Want wat is er tijdens dit jaar gebeurd? Ook hier was iets in zijn tegendeel omgeslagen.

In deze uitzending wordt verteld dat een bedrijf dat Uber heet dit jaar een gigantische vlucht heeft genomen. Vanuit het carpool-idee en het samen-delen-concept maakte Uber een app waarmee je een auto kunt opsporen bij jou in de buurt die jou – tegen een geringe vergoeding – naar je gewenste bestemming kan rijden. Zij noemen dat ‘meeliften tegen vergoeding’, wij zouden zoiets een taxi noemen, maar zo mag het niet heten, want dan gelden er strengere regels. En Uber lapt graag alle regels aan zijn laars. Nu net (9 december) is er in Nederland een proces geweest waarin de rechter heeft uitgesproken dat deze manier van oneerlijke concurrentie op de taxi-markt verboden is. Het bedrijf Uber werd veroordeeld tot een boete van 100.000 euro, waar ze waarschijnlijk niet wakker van liggen want het bedrijf, dat wereldwijd opereert, heeft in de korte tijd van zijn bestaan nu al een beurswaarde opgebouwd van 17 miljard euro…! Zelfs zal er misschien niet eens zo’n grote terugloop komen van beschikbare chauffeurs door zulke (ook individuele) boetes omdat Uber direct heeft aangeboden dat ze direct alle boetes zullen vergoeden. De strijd gaat dus gewoon verder.

Het grootste probleem bij deze oneerlijke concurrentie is namelijk dat de tarieven die Uber goedkeurt voor zijn chauffeurs ver onder het minimumsalaris liggen en dat er geen enkele voorziening of beroepsmogelijkheid voor de chauffeurs is, omdat Uber alleen maar bemiddelt tussen vraag en aanbod (ook wel genoemd: Peers to Peers, ook wel afgekort p2p of ook wel POP) en verder geen enkele verantwoordelijkheid neemt. Ze drijven daarmee eerder een wig tussen de aanbieder en de klant, omdat die laatste helemaal niet weet welke klanten hem worden toegewezen en ook niet waarom. Om toch een soort van vertrouwensrelatie te suggereren eist Uber dat zowel de klant als de aanbieder een uitgebreid profiel aanmaken en dat er constante evaluaties en waarderingen worden gemaakt, waardoor goed kan worden gezien en genoteerd wie wel en wie niet te vertrouwen is en ook waarom. Je krijgt daarmee dan ook een soort ‘digitaal’ web-paspoort/strafblad, een soort barometer van vertrouwen en gedrag. Te verwachten is dat als je eenmaal uit de boot valt, het dan ook goed mis met je zou kunnen gaan tot aan een sociaal isolement of nog erger.

Die andere kant van de medaille ondervond ook een journaliste in Amerika, Sarah Lacy, die in haar krant een aantal negatieve artikelen publiceerde over Uber. Uber trok een miljoen dollar uit en zetten vier tot zes man op de zaak om te proberen haar en haar gezin overal in diskrediet te brengen en in alles tegen te werken. Dit werd zo’n rel dat Uber publiekelijk zijn excuses moest maken, waarmee ze wel meteen erkenden dat dit verhaal dus waar was en kennelijk geen complottheorie was… Zulke afschuwelijke praktijken kunnen we dus verwachten van dit soort nieuwkomende internetbedrijven, want het is grof geldverdienen en er zijn dus enorme belangen mee gemoeid. Ze worden overigens ook zwaar ondersteund door bestaande internet-services zoals Google, die doodleuk $278 miljoen (dat is meer dan een kwart miljard dollar!!) in het bedrijf investeerde.

Waarom zoveel? Wel, omdat Uber via zijn app over heel veel kennis beschikt, alle data bezit over hoe mensen zich bewegen door steden en welk vervoer ze nodig hebben etc. En kennis is macht. Wie datagegevens kan leveren verdient in deze tijd goud. Big Brother weet veel over ons, heel veel, bijna alles.

Zo kunnen dit soort databedrijven signaleren waar we zijn (ook de ov-chipkaart, de tomtom en de mobiele telefoon helpen hieraan mee), wat we uitvoeren, leuk vinden en welke vrienden we hebben, kortom onze hele ziel en zaligheid die we uitwisselen met anderen (via facebook, dus tegenwoordig helpt facebook me herinneren welke vrienden ik een verjaardagskaart moet sturen, etc.), welke boeken we bestellen, naar welke voorstellingen wij gaan (via google), welke betalingen we doen (bankpas) en welke boodschappen we doen, waar en wanneer (via ‘voordeelpassen‘, ‘bonuskaarten‘, ‘klantenkaarten‘ van al onze vaste winkels). Kennelijk is ook alles wat ik doe, schrijf en mail op de computer voor anderen inzichtelijk, niets is meer verborgen! Omdat alles aan elkaar gekoppeld is kan de belastingdienst het grootste deel van ons aanslagbiljet al van te voren invullen, verschijnen al je gegevens al als je nog maar de helft hebt ingevuld en hoef je nu al niet eens meer je pincode in te vullen bij kleine bedragen zoals bij parkeermeters. Ik vind al die dingen afschuwelijk…! Ze halen geld van mijn rekening zonder dat ik daar via mijn pincode toestemming voor heb gegeven! Maar veel mensen hebben zich daar al lang bij neergelegd of geven zich vrolijk volledig bloot, zien ook niet het gevaar van een zich zo volledig uit te leveren aan deze allesverslindende data-industrie, zien niet hoe ze tot slaven worden gemaakt.

Dit alles komt nu werkelijk in een stroomversnelling. Uber beweegt zich allang niet meer alleen op het terrein van auto’s en taxi’s. Het heeft natuurlijk ook helemaal niets meer te maken met samen delen of eerlijker omgaan met mogelijkheden en tekorten, het is gewoon slim en snel heel veel geld verdienen: winstmaximalisatie onder het mom van nieuw, handig, goedkoop, flexibel, eenvoudig, snel, geautomatiseerd. Ahriman in de vermomming gekropen van vernieuwing en vooruitgang. Niets samen delen, maar eerder nog meer uitbuiten, geen zorg of voorzieningen, geen vakbond, geen rechten, alles gebakken lucht en volkomen virtueel.

Zo ontstond ook Airbnb: biedt uw overtollige kamer aan en verdien wat extra’s: reis door de hele wereld en voel je overal ‘thuis’, Überfresh, vers voedsel bestellen dat binnen 10 minuten bij je thuis wordt bezorgd, Übertree, bestel bij ons je kerstboom, Übercool voor ijsjes etc. Kortom ze willen alles bij je thuisbrengen om daarvoor in ruil alles van je te mogen weten. Niets is meer verborgen, niets is meer privé, niets is meer van en voor jezelf.

Jaren geleden had ik al het gevoel dat hier een wezen achter zat. Bij een voetbalwedstrijd waar iedereen aan zijn tv gekluisterd was, dacht ik: wat een machtig wezen moet dat zijn als je in staat bent iedereen tegelijkertijd juichend op te laten staan, alle emoties te kunnen leiden en sturen, iedereen aan je verslaafd te hebben gemaakt. Ook Peter Stuivenberg beschreef destijds in zijn boek over alle wantoestanden in de wereld als de activiteiten van een wezen, dat hij De Boogeyman noemde, de man die plotseling onder je bed kan liggen, de boeman waar iedereen bang voor is. Dat is een andere naam voor Ahriman, de vorst van deze materiële wereld, die gebruik maakt van techniek, electronica, netten (internet) en een web (worldwideweb) om mensen op te sluiten en gevangen te zetten. Über voegt daar nog een aspect aan toe: de Über-mens, (vroeger geschreven op zijn Duits met –sch).

Een Über-mens is een mens die helemaal leeft van en via het internet, die zich groot en machtig en vrij waant (Lucifer) omdat hij voor weinig geld van alles snel en handig kan regelen, maar niet in de gaten heeft dat hij in alles gebonden en geketend wordt op en aan het internet (Ahriman). En wat hij helemaal niet weet en beleeft, is dat achter dat beeldscherm enorme krachten werkzaam zijn die alle gegevens over je verzamelen, zodat ze alle macht over je hebben en steeds bezig zijn al het wereldgeld en de wereldmacht naar zich toe te trekken. Nu al zijn vrijwel alle vakbonden opgeheven en krachteloos, de rechters proberen nog wat, maar merken dat deze bedrijven en machthebbers bezig zijn zich aan hun wetgeving te onttrekken. Bedrijven, politici, bankiers weten zich via lobby’s immuun te maken voor het strafrecht, waardoor ze nog heftiger en heviger hun vernietigende werk kunnen doen.

In mijn vier boekjes over Crisis en Transformatie (info en bestellen via pvpanhuys@hotmail.com) is dat ook het uitgangspunt: de aanvallen van nu zijn gericht op het Ik van de mens, om te verhinderen dat de mens vanuit zijn Ik op betere gedachten komt, de wereld anders gaat inrichten, de geldbronnen herverdeelt, met iedereen eerlijk deelt, de aarde met rust laat en heelt en in vrijheid en vrede met iedereen leeft, werkt en omgaat. Want als wij onze boeken weer kopen in winkels (zonder klantenkaart), weer betalen met geld, op een kaart kijken waar we heen moeten, ons eten zelf kopen en maken, onze iphone thuislaten en voor onze informatie en uitwisseling zo weinig mogelijk gebruik maken van iphone, laptop en computer, dan worden wij weer werkelijk vrij en ongrijpbaar. En als we alles onthullen wat de Übermenschen, de Boogeymen en de multinationals met behulp van de multimedia en de politiek willen realiseren, dan kunnen we met zijn allen besluiten dat we het anders willen en ook kunnen gaan doen.

Want het is toch te gek voor woorden dat verzekeringen miljarden verdienen aan het zo slecht mogelijk regelen van onze gezondheidszorg (want dan houden ze zoveel mogelijk over voor hun aandeelhouders) en onze vrije artsenkeuze daarvoor verkwanselen, dat politici van de partij van de ONvrijheid en NIETdemocratie anderen willen dwingen om tegen hun principes in te gaan, dat farmaceutische industrieën zoveel mogelijk liegen en bedriegen om hun levensgevaarlijke medicijnen en vaccins verkocht te krijgen en zo miljardenwinsten maken. Het moest toch ook niet mogen dat kranten, tijdschriften, televisieprogramma’s de feiten verdraaien of verzwijgen om de statusquo van het Westen met een ijzeren greep te handhaven? Laten we allemaal in actie komen zoals Youp van ‘t Hek zegt in de slotzin van bovengenoemde column: “Tijd voor Revolutie? Ja! Wanneer? Nu!”

Tegenover de Big Brother of de Boogeyman of de Über-mens kunnen wij stellen: De Vrije Mens, iemand die zich bewust is geworden dat de werkelijke basis van de mens ligt in zijn spirituele afkomst en bestemming. Met name in de komende Kersttijd kunnen we weer beleven dat iets van dat hogere zelf in ons als mens geboren kan worden als wij ons daarvoor openen vanuit ons bewustzijn. Alle mogelijke gebeurtenissen in de wereld willen proberen ons daarvan af te houden. Het is goed te ontdekken dat dat gebeurt en welke machten het zijn, die dit willen verhinderen. En met des te meer kracht zullen we dan die inspiraties gaan zoeken. Het beeld van de stal en de ster werken nog steeds als krachtige inspiratieve beelden van datgene waar het werkelijk om gaat in de wereld. Een goede innige inspiratieve Kersttijd voor iedereen. En laten we ook denken aan het maken van veel goede voornemens voor het nieuwe jaar, voor wereldverbetering.

EEN GOEDE, INNIGE EN INSPIRATIEVE KERSTTIJD !!

Loek Dullaart, 18 december 2014