alertcolumn 17: Op je gezondheid!

Gezondheid is een groot goed en we wensen elkaar bij verjaardagen en andere feestelijke gelegenheden graag een goede gezondheid toe… Maar wat is gezondheid en hoe vinden of houden we die?

Op de omslag van een boek van dr. Hans Moolenburgh sr., dat deze zelfde titel draagt Op je gezondheid!, staat:
“Wij leven in een van de belangrijkste crisistijden van de menselijke geschiedenis. Ondanks alle apparaten waarmee we het bestaan schijnbaar gemakkelijker hebben gemaakt, lopen alle delen van de menselijke structuur gevaar ontwricht te raken. De milieuvervuiling neemt nog steeds toe, de beschavingsziekten rijzen de pan uit, het gevoel van zinloosheid houdt velen in de ban. Hoe houd je je in deze tijd staande? Hoe blijft een mens gezond? De schrijver heeft in dit boek de ervaringen van ruim vijftig jaar medische praktijk op scherpzinnige, onthullende en vaak humoristische wijze verwerkt. Gezondheid is niet iets van het lichaam alleen, maar betreft de hele mens. Gelukkig kun je gezondheid leren, net zoals je elke andere vaardigheid leert”.
Gezondheid kun je leren…. In de huidige tijd worden alle mogelijkheden juist aangewend om de mens zijn gezondheid af te leren. De huidige geneeskunde is er vooral op gericht om veel dure medicijnen aan de man  (of vrouw) te brengen… En daarbij lijkt alles geoorloofd…!
In de vorige column nr. 16 besprak ik – kort – de vereniging tegen de kwakzalverij en liet ik zien hoe minister Schippers daar positieve uitspraken over deed. En in column 5 liet ik bij een bespreking van een column van Piet Borst, prominent lid van deze dubieuze club, zien hoe manipulatief diens artikel in elkaar zit met uitspraken als “oud is onzin”, “de natuur zit vol smeerkezerij”, “alternatief is nep”. Er is weinig wetenschappelijks aan zijn ongenuanceerde en tendentieuze uitspraken en het is duidelijk dat alles er op gericht is om de complementaire geneeskunde te criminaliseren en om zeep te helpen. Gek, hoe onverdraaglijk iets kan zijn voor zo iemand enkel en alleen omdat het anders is…

Hoe dat aanvullende van deze complementaire geneeskunde werkt, legt Moolenburgh uit in een ander boek van zijn hand (“U kunt meer dan u denkt. Aanvullende maatregelen om kanker te helpen voorkomen en genezen.” Uitg.Lemniscaat). Daarin zegt hij dat er doctoren zijn die steeds meer proberen om de symptomen koste wat het kost weg te werken en anderen die uitgaan van de hele mens. De eerste groep stelt zich de vraag: “Hoe krijg ik de ziekte weg?” de andere: “Hoe herwint de patiënt zijn gezondheid?” Even verder in de inleiding noemt hij ze de linkerhand en de rechterhand van de therapie: de rechterhand van de schoolgeneeskunde die terecht zegt: “Weg met die tumor”. Men snijdt hem liefst radicaal weg en dat is goed”. Of bestraling en chemotherapie (volgens Moolenburgh: mes, straal en pil) werkelijk zo goed zijn, behandelt hij verderop in zijn boek. Dan vervolgt hij: “De zachte linkerhand van de therapie tracht het lichaam dat weggleed in de kankerchaos, weer structuur te geven en zo op te richten en terug te voeren tot echte gezondheid. Slechts een goede samenwerking tussen de twee handen kan het optimale resultaat geven voor de kankerpatiënt en leiden tot volledig herstel van de gezondheid. En gaat het daar niet om?”

Gezondheid is een kwestie van evenwicht. De hele mens is er bij betrokken. Daarom is elk ziekteproces individueel en gelden er geen algemeenheden. Het boek van Moolenburgh staat vol ‘vuistregels’. En vuistregel nr. 60 luidt: “Alle mensen zijn uniek en ongelijk, dus bestaan er geen standaardbehandelingen”. Overigens is vuistregel nr. 59 ook interessant. Daar staat: “Tracht tenminste eenmaal per dag echt voluit te lachen. Niet zuinig, maar diep vanuit uw buik. Tumoren hebben net zo’n hekel aan lachen als dictators.” Dat brengt mij op een ander geweldig boekje van Jurriaan Kamp met als titel: Het kan wèl. Het eerste hoofdstuk daarvan is getiteld: “Gezond zonder dokter”. Het begint met de zin: “Als artsen staken, sterven er minder mensen”. Hij noemt een aantal voorbeelden van artsenstakingen (in Israël, Columbia en Los Angeles), tijdens welke het sterftecijfer significant afnam. Het kwam weer op het oude niveau terug zodra de staking was geëindigd…
Ivan Illich schreef al dertig jaar geleden dat de gezondheidszorg een bedreiging voor de gezondheid is geworden. “Ja”, zei een vriend van mij eens, “als je werkelijk suïcidaal bent, dan moet je naar een ziekenhuis gaan”. Onlangs sprak ik hem weer en hij vertelde nu over het slechte eten, de afschuwelijke omgeving, het langs elkaar heen werken van alle medewerkers, het als nummer of ding behandeld worden en de gebrekkige kennis van het verplegend personeel ten aanzien van de meest basale handelingen…
Jurriaan Kamp: “Hij (de patiënt) ligt in een ziekenhuisbed, terwijl artsen zich over zijn ‘status’ buigen. Hij wordt zo vereenzelvigd met een ziek lichaamsdeel, dat hij zichzelf volkomen kwijtraakt. Hij is een ziekte geworden in plaats van een mens. De weerloze patiënt is een onvermijdelijk gevolg van het feit, dat gezondheidszorg is verworden tot een industrieel systeem waarin – inherent aan zo’n systeem – procedures zwaarder wegen dan mensen. In dat systeem zijn eigen verantwoordelijkheid en zelfstandigheid verloren gegaan”
Dat is duidelijke taal: je moet vooral niet zelf nadenken, dat doet de dokter wel voor je. En die geeft je een pil voor elke ziekte. En als er bijwerkingen zijn bij die pil, geeft hij nog een andere pil erbij enzovoorts, totdat de hoeveelheid pillen een kritische grens bereikt en de patiënt – aan zijn ‘genees’-middelen sterft. Geneesmiddelen zijn één van de hoofdoorzaken van overlijden geworden en daarom heeft Vernon Coleman een boek geschreven dat heet: Hoe U kunt verhinderen dat Uw arts U ombrengt (Wie Sie Ihre Artzt davon abhalten, Sie umzubringen. Uitg.KoppVerlag.de). De huidige heersende geneeskunde is letterlijk een doodlopende weg gebleken… Vaak zijn de middelen die worden voorgeschreven erger dan de kwaal. Gisteren hoorde ik in een televisiedocumentaire een arts tegen een patiënte zeggen: “We zullen in uw geval maar geen chemotherapie toepassen, dat zou uw leven alleen maar verkorten in plaats van verlengen”. Chemotherapie wordt trouwens door 75% van de artsen, die het aan andere mensen voorschrijven, geweigerd als het henzelf of hun naaste familieleden betreft…!
En ook de ondertitel van het boek van Randall Fitzgerald 100 jaar medische leugens spreekt in dat verband boekdelen: Hoe medicijnen en voedsel je gezondheid ondermijnen. Hij schrijft daarin hoe weinig nog onderzocht is wat de toxiciteit is van alle synthetische stoffen die via ons voedsel en onze leefomgeving in ons lichaam terechtkomen en hoe die stoffen elkaar onderling kunnen versterken. Ook beschrijft hij in dit boek welke ontgiftingsmethodes er zoal zijn, met name regelmatig één of meerdere dagen vasten…
Ook het boek van Lynne McTaggart Wat artsen je niet vertellen. Over de gevaren van de moderne geneeskunde. (Uitg.Lemniscaat) neemt geen blad voor de mond. Zij laat uit allerlei onderzoeken zien hoe gevaarlijk bepaalde diagnostische methodes zijn (scans, puncties, echo’s, mammografieën). Zelfs daar moet je ontzettend mee uitkijken! De huidige medische methodes hebben niet zozeer het heil en het welzijn van de patiënt als doel of uitgangspunt, maar meer de winstgroeicijfers van de farmaceutische industrie.

Dat is ook de strekking van een artikel van huisarts Hans van der Linde (u weet wel die Huisarts Hans van der Linde van de strijd met Coutinho over de valse voorlichting van de RIVM over vaccinaties en de belangenverstrengeling van Coutinho met Big Pharma…) op de website van wanttoknow met als titel Het pillenbedrog.
Het artikel begint zo: “De geneesmiddelenmarkt is geen markt. Zo voldoet ze niet aan de gewone wetten van vraag en aanbod. Degene die het product gebruikt, kiest het niet. Degene die het product kiest, betaalt het niet. Degene die het product betaalt, gebruikt het niet. De afzet loopt via de ‘voorschrijf’-pen van de dokter. Daarop mikt de marketing van de farmaceutische industrie, die het meest verdient aan nieuwe, gepatenteerde middelen, waarvan ze de prijs eenzijdig zèlf kan bepalen”.
Hij wijst er op dat veel geneesmiddelen niet goedgekeurd zijn als ze in de handel komen, maar dat wij allemaal onderdeel zijn van fase 4 van een langlopend onderzoek: kijken hoe de medicijnen in de praktijk blijken te werken.
En als dat nou eens niet goed gaat??? Van der Lindes voorbeeld: “De afgelopen decennia stierven wereldwijd honderdduizenden patiënten door nieuwe geneesmiddelen (…!!) die nog niet waren onderworpen aan fase-4-onderzoeken. Eén voorbeeld? Alleen al door ‘Avandia’, een middel tegen suikerziekte, kregen 47.000 mensen een dodelijke hartaanval, zo stelde een Amerikaanse Senaatscommissie in 2010 vast. 80% van de Amerikaanse suikerpatiënten en 8% van hun Nederlandse lotgenoten slikte ‘Avandia’ gewoon nog, toen het in dat jaar van de markt verdween. Tot een rechtszaak kwam het niet, want die werd voor US$ 3,7 miljard afgekocht door producent Glaxo, die al een veelvoud van dat bedrag aan dat middel had verdiend….”
Dat is het ergste en het foute van dit systeem van onze economie en haar hoerderij met de rechtsspraak en de politiek: de industrie verdient grof geld en kan daarbij dus best een gigantische boete betalen, maar vervolgens gaan ze strafrechtelijk vrijuit, ondanks hun schuld aan regelrechte massamoord…!! Dat moest niet mogen..!

Datzelfde GlaxoSmithCline, waarvan de president-directeur Donald Rumsfeld heet, voormalig minister van defensie onder George W. Bush, werd in augustus 2012 ook al veroordeeld tot een boete van 3,2 miljard dollar. Dat was vanwege fraude met onderzoeksgegevens. Ze hadden namelijk bij hun onderzoekingen van psychofarmaca niet meegeteld wie er tijdens het onderzoek zelfmoord pleegde: “onderzoeksprogramma niet afgemaakt” werd er dan doodleuk vermeld en deze mensen werden dan dus niet meegerekend bij de resultaten…
Moord (agressiviteit) en zelfmoord als bijwerking van psychofarmaca is ook het onderwerp van een boek van John Virapen, Bijwerkingen, waarvan sommige dodelijk kunnen zijn. Een waar verhaal over corruptie – omkoping – overheid – fraude – belangenverstrengeling en vele andere schokkende onthullingen. Hij laat daarin zien dat hij en zijn medewerknemers bij een groot farmaceutisch bedrijf heel goed wisten van deze fraude en deze zelfmoordgevallen, maar dat zij toch doorgingen met er hun grote geld aan te verdienen… Ziektes worden uitgevonden, normen van diagnoses worden opgerekt, mensen worden ziekgemaakt en plegen zelfmoord of zijn moordlustig dankzij de pillen die zij slikken. Op een lange lijst met massamoordenaars op scholen, in winkelcentra etc., die te vinden is op de website van Natural News van 10-1, staan ook al hun medicaties vermeld: allemaal – zonder één uitzondering – gebruikten ze sterke psychofarmaca! Degene die deze lijst op facebook publiceerde kwam overigens de dag erna om het leven bij een mysterieus auto-ongeluk…

Kan het ook anders? Hebben we een alternatief? Zijn er andere artsen? In het boek van Jurriaan Kamp staat het schitterende voorbeeld van dr. Patch Adams. Een man leed al jaren aan ondraaglijke pijnen, niemand had hem kunnen helpen, iemand had hem dr. Adams aangeraden. Dit is hem:

Het consult – zittend ‘s avonds aan het strand van de zee – ging als volgt:
P(atch): “Heb je nu last van je arthritis?” “Nee, eigenlijk niet”. “Heb je een vriendin?” “Ja”. Heb je last van je arthritis als jullie vrijen?” “Nee”. “Zijn er meer momenten dat je geen pijn voelt?” “Nu je het vraagt: soms, als ik dans op een feest”. “OK, dan schrijf ik je zonsondergangen, seks en dansen voor”… Onorthodox, maar wel werkzaam.
Een orthodoxe arts zei eens tegen een vriend van mij dat alternatieve geneesmiddelen helpen vanwege het placebo-effect, alleen ze werken niet. Mijn vriend zei daarop: “Maar uw middelen werken wel (zie bijwerkingen) alleen ze helpen niet…!”

Die middelen zijn ook gericht tegen het leven (en worden daarom antibiotica genoemd) of ze zijn chemisch en onnatuurlijk (en dat heet dan chemotherapie). Maar je wordt er niet beter van. Het volgende hoofdstukje in het boek Het kan wèl gaat over “de man die zichzelf beter lachte”. De man heeft een zeldzame ziekte en krijgt van de specialist te horen dat hij een kans van 1 op de 500 heeft om de ziekte te overleven. Hij besluit dan alles op alles te zetten, ontdekt eerst dat hij geen pijn heeft als hij lacht. Hij huurt dan steeds lachfilms en moet dan het ziekenhuis uit omdat hij te luidruchtig wordt voor zijn medepatiënten. Dat komt hem goed uit, want hij vond het bed toch al te hard en het ziekenhuiseten te ongezond en gaat in een hotel. Hij leest over al zijn pillen en pijnstillers en herkent bij hemzelf alle bijverschijnselen, dan stopt hij met alles en doet een grote ontgiftingskuur. Verder neemt hij gigantische hoeveelheden vitamine C, ook intraveneus. Hij wordt tenslotte beter, vooral ook omdat hij eigenwijs is en zijn eigen weg gaat.
Dat is het belangrijkste: we moeten onze eigen weg vinden uit de doodlopende steeg van de gevaarlijke ziektes… Iedere ziekte heeft zijn boodschap en zijn les: als we die kennen en leren zijn we op de goede weg. En wat de behandeling betreft: natuurlijk kunnen we allerlei geneesmiddelen nemen die anderen ons voorschrijven maar we kunnen ook onze eigen weg vinden en heel veel leren over ziekte en genezing. We kunnen lezen over wat een gezonde samenstelling is van ons eten, wat goed ritmisch is in ons leven, maar we kunnen ook steeds meer leren over kruiden en hun werking. Brandnetels voor voorjaarsmoeheid, kamille voor ontkramping, salie voor de keel: het wordt daardoor steeds meer mogelijk om ‘geneesmiddelen’ te vinden in je directe omgeving.

Sterker nog: vaak staat alles wat je nodig hebt gewoon in je tuin of bij je in de buurt. De natuur reikt je aan wat je nodig hebt, maar veel mensen – ik incluis – weten daar nog veel te weinig van. Dat is de uitdaging voor de komende tijd: steeds meer weten over de werking van kruiden, vitaminen en mineralen, zodat je je eigen dokter wordt en je jezelf leert genezen. “Iedereen zijn eigen meester”, dat was de lijfspreuk van Paracelsus, de grote Middeleeuwse arts, van wie wij ook veel kunnen leren over alle soorten ziektes en geneeskruiden.
Voor wie over kruiden meer wil lezen, zijn de volgende boeken wellicht een goede hulp, gezondheid is te leren:

  • Mellie Uyldert, Lexicon der geneeskruiden. Uitg.Driehoek/A’dam
  • Anneke Bleeker, Nooit geweten dat je dat ook kon eten…
  • De tuinliefhebbersgids van uitg. Könemann
  • Olaf Rippe e.a. Die Kräuterkunde des Paracelsus, ATVerlag/München
  • Willem Beekman, Flora’s kus. Uitg.Weleda

Tot slot: in het woord ‘ge-zon-dheid’ staat de zon centraal. De zon is het oerbeeld van de wijsheidskrachten van het hoofd (het licht), de liefdeskrachten van het hart (de warmte), en het evenwicht daartussen. In een artikel in de Elsevier van 18 mei j.l. lees ik net over een “Gezondheids-ABC”. Bij de ‘A’ staat: “aaien”. Aaien, strelen, liefkozen is goed voor een gezonde ontwikkeling. En bij de ‘D’ staat “dankbaarheid”, dankbare mensen zijn gezonder…!
Kennelijk zijn moraliteit, liefde en dankbaarheid de basis van een goede gezondheid. Een mens leeft niet van brood alleen, laat staan van pillen….
Als je volledig in harmonie bent, ben en blijf je gezond. Gezondheid is een kwestie van evenwicht van geest, van ziel en van lichaam.
Laten we daarop klinken: op je gezondheid!!

Loek Dullaart, 31 mei 2013