alertcolumn 12: Wie zoet is krijgt lekkers

Over voeden en opvoeden
Kinderen hebben het niet gemakkelijk in deze tijd. Dat komt behalve door de onwetendheid en onzekerheid van ouders vooral ook door de verregaande vercommercialisering van hun leefwereld.

Kinderen zijn ‘big business’ en van alle kanten worden er door allerlei industrietakken aanvallen gedaan op kinderen. Neem nou de voedingsindustrie. Al lang proberen voedingsproducenten zich in hun reclame meer te richten ook op kinderen. Chips, snoep, chocola, koek worden in aantrekkelijke verpakkingen gestoken, liefst nog met een actie met voetbalplaatjes, spelletjes of iets anders om te spelen. De snoepjes zelf zijn kleurig, geurig, smeuïg en heel aspartaam-zoet. Maar de meeste stoffen die er in deze industriële producten zitten zijn vaak uitermate ongezond en schadelijk.

Uit onderzoek van de Consumentenbond in opdracht van het Ministerie van Volksgezondheid bleek dat jonge kinderen in 10 maanden werden blootgesteld aan 212.227 voedingsmiddelenreclames, waarvan er 34.521 overduidelijk specifiek op kinderen waren gericht en dat daarvan 94 % (!!) voor ongezonde producten was.
Nu is de kwaliteit door ouders nog goed te controleren aan de hand van de erop vermelde E-nummers of de ingrediëntenlijst, maar dat gaat mogelijk in de toekomst veranderen. Soms weet je niet wat je ziet: in Stimorol-kauwgum-light zitten tien E-nummers, waaronder 3 oranje (mogelijk gevaarlijk) en 5 rode gevaarlijke stoffen (echt vermijden).
Vanuit de reclamecode-commissie is afgesproken dat de industrie zich met haar reclame niet mag richten op kleine kinderen onder de zeven jaar. Maar omdat daar op een vreselijke manier de hand mee wordt gelicht, heeft de stichting Foodwatch besloten om een handtekeningenactie te starten als burgerinitiatief om deze kwestie in de Tweede Kamer aanhangig te maken, zie hun website. Zij doen dit vooral omdat kinderen veel te dik worden, door suikers en vetten.
Het Consumentenprogramma Radar besteedde aan deze kwestie aandacht in haar uitzending van 25 februari j.l.(nog te zien via Uitzending Gemist) en viel de industrietak hierover fel aan, omdat ze zich niet aan de afspraken over reclame hadden gehouden.
Ook in supermarkten zie je hoe op kinderen wordt ingespeeld: alle snoep en chips op de (oog)hoogte van kinderen, aantrekkelijke verpakkingen (valt die niet onder reclame!?).

Dit wordt dan nog verergerd door de jengelfactor: zeurende kinderen en ouders die toegeven om zo aan het gegil in supermarkten maar een eind te kunnen maken. Misschien weten de ouders zelfs wel dat het slecht is voor hun kinderen: dat te vette, te zoete voedsel en dat vruchten en rauwkost veel gezonder is, maar ze kunnen vaak geen tegenwicht bieden tegen het geweld van hun kinderen…. Èchte liefde is echter grenzen stellen, voor kinderen is juist goed te weten dat ze niet alles krijgen wat ze willen, dat ze begeertes leren uitstellen, bijstellen of afstellen vanwege het ongezonde ervan. Creatieve oplossingen, afleiding via gezonde vruchtenhapjes of biologische snoepjes, creatief en actief zoeken is het motto. Kinderen opvoeden is moeilijk en eigenlijk is er in de huidige tijd ook geen opleiding voor, geen huishoudscholen meer, iedereen moet het zelf maar zo’n beetje uitzoeken. In dit gat in de markt is nu een initiatief gekomen van een Ouderacademie, die op meerdere plaatsen in het land ouders probeert te helpen in hun worsteling met de opvoeding van kinderen, vijf zaterdagen per jaar.

Je voeding bepaalt hoe je bent of wordt als mens, hoe je voelt en denkt. Als je veel vlees eet, vetten en suikers, kun je minder helder denken en wie de weg naar de spiritualiteit wil gaan moet zeker zuiver eten. Zo gaven ze gevangenen ter verbetering en zielezuivering water en brood te eten. Toen Ehrenfried Pfeiffer aan Rudolf Steiner vroeg waarom de mensen toch steeds zo’n moeite hebben om de weg naar de geest te vinden, antwoordde deze: “dat is een voedingskwestie. Als de mensen te materialistische voeding tot zich nemen worden hun gedachtes ook steeds materialistischer…” Daarom is het juist voor kinderen zo belangrijk om gezonde voeding te eten: rauwkost, vruchten, noten, zaden.

Maar opvoeding is meer dan voeding alleen… Je probeert toch als ouder je kinderen alle goede dingen van het leven aan te bieden of te geven?? Dat doe je uit liefde en met bewustzijn… Dat gaat gepaard met offerkracht en met respect. Je moet wat doen om met je kinderen zinvol bezig te zijn, b.v. door activiteiten buiten in de natuur. Dat is heel wat anders dan met je kinderen naar één van die moderne overdekte ‘speelcentra’ te gaan, waar je je kinderen voor een pittig bedrag een uurtje kunt ‘dumpen’ in een uiterst lawaaierige hal vol plastic klim- en springdingen in felle schreeuwerige kleuren, tussen allerlei krijsende, gooiende, gillende snotaapjes, die daar ook nog hun kinderpartijtjes mogen vieren.

Wat een spirituele armoede! Want wat leren ze ervan, wat hebben ze eraan, welke invloed heeft dit op hen? Worden ze platgeslagen of juist Ballorig, zoals de treffende naam luidt van één zo’n keten speelhallen/kindervermaakcentra.

Kinderen worden door de maatschappij steeds meer afgehouden van hun ware menszijn, van het èchte leven… Ook via vaccinaties en met name de daarin werkzame stoffen zoals kwik en aluminium worden kinderen afgestompt en dom gemaakt. Toenemend autisme is het gevolg van deze stoffen in het bloed en dat betekent: geen toegang meer kunnen vinden tot het denken, tot je ik en geestvermogen. Ook chemtrails (kunstmatige vliegtuigsporen in de lucht) verspreiden die aluminium, die we inademen en die over de aarde worden uitgestort, waarin onze groenten groeien.

Kinderen zitten in deze tijd steeds meer voor apparaten, computers, tv, films. In die films en tv worden ze steeds meer beïnvloed niet alleen door de reclame maar ook door subliminale boodschappen. Dat zijn mededelingen die via het onbewuste binnenkomen en daardoor des te sterker werken. Jaren geleden was er een artikel in het maandblad Spiegelbeeld over dit onderwerp m.b.t. kinderen. Het zijn beeldjes die veelvuldig maar kort in beeld zijn zodat je ze niet bewust ziet, maar ze werken daardoor des te sterker… Als je van de 25 beeldjes per seconde er steeds één vervangt door een coca-cola-reclame gaan de mensen in de pauze meer coca-cola bestellen. Vaak is de inhoud van de boodschappen satanisch van karakter en een omdraaiing van waarden. Zo sprak Spiegelbeeld over het veelvuldig voorkomen van doodshoofden en van zinnen als ‘leugens zijn de waarheid’, ‘leven is dood’ of zelfs “I will kill myself’… Als je platen of cd’s terugdraait hoor je vaak wonderlijke morbide boodschappen. En wat moeten we ervan denken dat als je de krullerige letters van Coca omdraait je de Arabische tekst krijgt: “nee tegen Mohammed, nee tegen Mekka”, of bij Marlboro – omgedraaid – “horrible jew” (afschuwelijke jood)?

Daarmee help je de conflicten in het Midden-Oosten nou niet bepaald op te lossen…maar daarover de volgende keer meer (= Paascolumn nr.13). En wat te denken van de reclame van de McDonalds kloon Burger King, die je komt vertellen dat je broodje Hamburger in staat is je verstand weg te blazen. Ik denk dat ze volkomen gelijk hebben: ik denk dat op deze wijze Ahriman en zijn trawanten mensen willen beroven van hun heldere verstand en af willen houden van de geest. Ze werken eraan dat de mens zich verbindt met de aarde, met de doodskrachten. Want die doodshoofden van de subliminale boodschappen zie je nu ook terug op veel kleding, tassen, sieraden van jeugd en jongeren. De verbinding met het Ahrimanische en de doodskrachten zie je steeds meer om je heen. Het begon ermee dat kinderen zich steeds meer vereenzelvigden met piraten en zeerovers en hun doodshoofdvlag, teken van dood, vernietiging, gevaar, vergif. Maar dat gaat nu veel verder tot doodshoofden op allerlei gebruiksvoorwerpen en speelgoed.

Dat wordt ook nog eens ondersteund door de popidolen, zoals Lady Gaga, zie de beelden die ik van Hugo van der Zee uit Brazilië kreeg toegezonden: geheel bebloed, met skelet, in een jurk van vlees…

Het moest niet mogen…. De schedel met twee gekruiste botten is ook het embleem van de orde van Skull and Bones, waar George Bush, John Kerry en vele machtige Amerikanen deel van uitmaken die op deze morbide wijze blijk geven van hun minachting voor de vrijheid van het individu, van hun in dienst staan van de leugen. Zij bestrijden de geest en voor hen telt het leven van een mens niet mee in hun streven naar de volledige wereldmacht.
Die minachting voor het leven is ook te vinden in allerlei computerspelletjes. Wie de meeste mensen doodt heeft gewonnen, krijgt het meeste punten. En onbewust nestelt deze neiging zich in de opgroeiende mens. Zelfs de èchte oorlogsvoering wordt gekoppeld aan het spel, je kunt mee oorlog voeren in Irak, Afghanistan, het is immers steeds maar een computerspel. Dan is het ook niet gek als kinderen grijpen naar het geweer van hun vader om op school zoveel mogelijk mensen neer te schieten…
Maar daar komt nog iets bij. Want wat ik altijd al vermoedde blijkt nu waar te zijn: op internet kun je een lijst vinden met alle seriemoorden op scholen en in winkelcentra met daarop de psychofarmaca die deze kinderen of mensen hadden gebruikt. Al die verwarde moordenaars begrijpen niet hoe ze er toe kwamen en ook hun omgeving herkent hen niet in hun daden en gedrag. Want psychofarmaca kunnen mensen totaal veranderen. Soms staat dat zelfs op de bijsluiter: ‘dit middel kan leiden tot agressie of zelfdestructie’, zeg maar gewoon: moord of zelfmoord. Als bijwerking van medicijnen!! In het boek van John Virapen, Bijwerking dood, wordt beschreven dat de industrie weet van die zelfmoorden in de testfase, maar die tellen ze niet mee bij de resultaten, ze schrijven dan doodleuk: “heeft de test niet afgemaakt”..
Overigens is de firma GlaxoSmithKline vanwege de fraude met zulk soort onderzoeken in juli 2012 veroordeeld tot het betalen van een boete van 3 miljard (!!) boete… Maar wie de film Das Milliardengeschäft kent over de gigawinsten van de grote farmaceutische bedrijven weet dat dit voor hen maar een peuleschil is. In een krantenartikel in de NRC vroeg de betreffende journalist zich af waarom er in zo’n geval niet een strafzaak volgt, waarbij deze misdadigers ook werkelijk in de cel belanden. Maar deze machtigen weten dankzij hun invloed overal nog steeds de dans te ontspringen…

Kinderen vastgeklonken aan apparaatjes, dat vinden sommige ouders wel handig om hun handen vrij te hebben, ‘s avonds bij het koken of zo, maar natuurlijk is het maar een doekje voor het bloeden, want in werkelijkheid krijgen kinderen op deze manier stenen voor brood… De inhoud en vorm van de meeste zogeheten kinderprogramma’s is werkelijk erbarmelijk. Dan maar gauw het sprookjesboek van Grimm uit de kast halen of de knutseldoos of allerlei meer of minder educatieve bord- of gezelschaps-spelletjes, er is zoveel goeds gemaakt voor kinderen, maar soms moet je er wel even naar zoeken of een beetje moeite voor doen.

Zo leren de meeste kinderen tegenwoordig geen balgooien meer, alleen het laag-bij-de-grondse schop-voetbal is mateloos populair, de rest van de balspelen telt niet of nauwelijks meer mee…. Verder leren ze geen touwtjespringen of bokspringen meer en moeten zulke basisoefeningen, die hard nodig zijn voor de motorische ontwikkeling van kinderen in de kleuterschool worden ‘aangeleerd’. Gelukkig wordt er op de Vrije Scholen in de onderbouw nog heel veel bewogen, ook tijdens rekenen en taal, vakken, die op andere scholen vaak alleen intellectueel worden benaderd.

Ook wat betreft gebouwen, geestinhouden, ware beelden en kunstzinnige verwerking zijn de meeste scholen zo kaal en mager. Geen wonder dat veel kinderen dan tegenzin krijgen tegen de school. Zelfs de Staatsecretaris van Onderwijs zei dat de leraren niet zo hun best moeten doen om het kinderen naar de zin te maken, want “onderwijs hoeft helemaal niet leuk te zijn..” Wie zoiets zegt heeft dus echt niets begrepen van pedagogie. Het mag toch wel algemeen bekend worden verondersteld dat kinderen vooral goed leren als ze ergens enthousiast voor zijn, dan lijkt alles van zelf te gaan en hoef je als leerkracht veel minder te doen. Maar als kinderen tegenzin hebben, worden ze ook eerder faalangstig en onzeker (“ik kan het toch niet”) en dan moet je eindeloos blokken, oefenen en trainen om de stof ondanks de onwil toch erin te krijgen. Dat kost de leraar (en de ouder) bakken vol energie. In dat opzicht is het te hopen dat de Vrije Scholen niet alleen blijven bestaan en toenemen, maar ook dat ze goed worden bestuurd en trouw blijven aan hun idealen. Want het is nog maar de vraag of dat tegenwoordig ook echt goed gebeurt. De alertgroep Appelscha is daarover een onderzoek gestart, waar we in de nabije toekomst nog meer over zullen horen…

Kinderen weer helpen om tot het wezenlijke te komen, ze in verbinding te brengen met hun levensprocessen en gezond te maken en te houden, dat lijkt me één van de belangrijkste uitgangspunten van de voeding en de opvoeding. Dan kunnen kinderen uitgroeien tot volwaardige vrije mensen, die de mogelijkheid in zich hebben om zich te verbinden met het spirituele en zo de wereld te veranderen en te verbeteren. En dat is iets wat onze maatschappij hard nodig heeft in deze tijd van crisis en toenemende Ahrimanische tegenkrachten: zelf verworven Christuskrachten die de aarde helpen genezen op al haar gebieden van geestesleven, politiek en economie. De jeugd heeft de toekomst!

Loek Dullaart, 21 maart 2013